Monthly Situation

สรุปภาวะอุตสาหกรรมอาหารไทย เดือนมีนาคม และแนวโน้มการส่งออกและสัญญาณเตือนภัย เดือนเมษายน 2569

พฤษภาคม 2569

รายละเอียด :

ดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมอาหารของไทยเดือนมีนาคม เพิ่มขึ้นร้อยละ 5.4 มีอัตราการใช้กำลังการผลิตร้อยละ 55.9 เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 53.1 ในเดือนเดียวกันของปีก่อน โดยมีปัจจัยสนับสนุนจากการบริโภคภายในประเทศที่ยังขยายตัวตามการฟื้นตัวของภาคท่องเที่ยวและกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ประกอบกับผู้ประกอบการบางส่วนมีการเร่งผลิตเพื่อรักษาระดับสต็อกสินค้า  ส่งผลให้การใช้กำลังการผลิตปรับตัวสูงขึ้น แม้ว่าภาคการส่งออกอาหารยังเผชิญแรงกดดันจากเศรษฐกิจโลกที่ชะลอตัวก็ตาม โดยกลุ่มสินค้าหลักที่มีการผลิตขยายตัวเพิ่มขึ้น ได้แก่ สับปะรดกระป๋อง (+34.8%), น้ำตาลทรายขาวและน้ำตาลทรายบริสุทธิ์ (+21.9%), อาหารสำเร็จรูปแช่เย็นและแช่แข็ง (+8.6%) และอาหารสัตว์เลี้ยงสำเร็จรูป (+2.6%) ส่วนกลุ่มสินค้าที่มีการผลิตหดตัวลดลง ได้แก่ แป้งมันสำปะหลัง (-24.8%) , นมพร้อมดื่ม (-9.2%)  และปลาทูน่ากระป๋อง (-3.6%)

การบริโภคในประเทศเดือนมีนาคม 2569 ราคาสินค้าในหมวดอาหารและเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ เพิ่มขึ้นร้อยละ 0.3 (YoY) จากการปรับตัวสูงขึ้นของราคาสินค้าอาหารสดบางประเภท โดยเฉพาะกลุ่มผัก ผลไม้ และอาหารสำเร็จรูปประกอบกับต้นทุนวัตถุดิบ ค่าพลังงาน และค่าขนส่งที่ยังอยู่ในระดับสูง ขณะที่กิจกรรมทางเศรษฐกิจและการใช้จ่ายภาคครัวเรือน ทยอยฟื้นตัวต่อเนื่อง ส่งผลให้ระดับราคาสินค้าอาหารปรับเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน โดยกลุ่มสินค้าที่มีการปรับตัวสูงขึ้น ได้แก่ อาหารพร้อมทาน (+1.8%),เครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ (+1.6%), ผลิตภัณฑ์น้ำตาล (+1.1%) ผลิตภัณฑ์น้ำตาล(+0.4%) ส่วนกลุ่มสินค้าอาหารที่มีราคาปรับตัวลดลง ได้แก่ เครื่องปรุงอาหาร (-5.6%) ,ผลไม้สดแปรรูปและอื่นๆ (-4.6%), เนื้อสัตว์ เป็ดไก่ และสัตว์น้ำ (-0.6%)

การส่งออกสินค้าอาหารของไทยในเดือนมีนาคม ปี 2569 มีมูลค่า 115,897 ล้านบาท ลดลงร้อยละ 3.4 โดยมีสาเหตุสำคัญมาจากความเชื่อมั่นผู้บริโภคในตลาดโลกที่ลดลงจากความกังวลเกี่ยวกับเศรษฐกิจและสงครามการค้า การแข่งขันด้านราคาที่รุนแรงลดทอนความสามารถในการปรับราคาตามต้นทุนของผู้ผลิต นโยบายจำกัดการนำเข้าและการพึ่งพาตนเองด้านอาหารมากขึ้นของคู่ค้าในภูมิภาค โดยเฉพาะอินโดนีเซียที่ประกาศไม่นำเข้าสินค้าอาหารหลักอย่างข้าว ข้าวโพด และน้ำตาลในปีนี้ เนื่องจากมีสต็อกภายในประเทศเพียงพอ ส่งผลให้การนำเข้าสินค้าจากไทยลดลงอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ ค่าเงินบาทที่แข็งค่าขึ้นยังทำให้สินค้าไทย มีราคาแพงขึ้นในสายตาผู้ซื้อราคาสินค้าเกษตรและอาหารหลายชนิด เช่น ผัก ผลไม้ มะพร้าว และทุเรียน